De weg van de steenkool
De schachthal vormde de verbinding tussen de werkomgevingen onder en boven de grond. Hier stapten de mijnwerkers in de kooi die hen naar de ondergrondse mijn bracht. Ook het materiaal dat ze daar voor hun werk nodig hadden, werd via deze weg de mijn in gebracht. Maar het grootste deel van de werkdag kwamen hier de transportwagens naar boven, tot de rand gevuld met steenkool. Om van de zogenaamde ruwe winning een verkoopklaar product te maken, waren talrijke werkstappen nodig: wegen, lossen, sorteren, reinigen, afvoeren. Vooral het gesteente, bergmateriaal genaamd, moest worden uitgesorteerd.
Het werk in de schachthal gold als bijzonder eentonig en was niet erg populair. Ongeveer 60 mijnwerkers werkten hier te midden van lawaai en stof, losten de wagens en sorteerden het bergingsmateriaal. Bij de sorteerband was het luidruchtig en benauwd, in de zomer ondraaglijk heet en in de winter ijskoud – een impopulaire werkplek.
De permanente tentoonstelling in de schachthalle laat op de authentieke locatie zien hoe de steenkool werd verwerkt. De mensen die hier hebben gewerkt, staan centraal. Zo was de schachthalle een van de weinige plekken op de kolenmijn waar ook vrouwen werkten – vooral tijdens de twee wereldoorlogen. In videofragmenten komen elf ooggetuigen aan het woord, die vertellen over hun eigen werkzaamheden, maar bijvoorbeeld ook over hun ervaringen met dwangarbeiders tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Daarnaast biedt de tentoonstelling een kijkje in de bewogen tijd na de sluiting. Want voordat Zollern tot monument werd verklaard, verdwenen talrijke gebouwen, zoals de mijncentrale, de kolenwasinstallatie en zelfs de originele schacht.